Sorular

Depresyon29.03.2026

Anksiyete okb yalnızlık

Uzun bir süredir kendimi çok kötü hissediyorum zaten çocukluktan beri kendimi yetersiz beceriksiz tembel görüyorum kendimi hiçbir zaman sevmedim hep acımasız davrandım ama herkese de çok anlayışlı yaklaştım hep içime kapanik bir çocuktum hala da öyleyim bir defa ortaokulda rehberlik hocasına birkaç ailevi sorundan bahsetmistim bana ona güveneceğimi kimseye söylemeyecegini söylemişti ama ben odadan çıkar çıkmaz tüm aileyi odaya topladı o gün kendimi ilk defa biraz açmak istemiştim ama tekrar kapandım üzerinden 10 yıl geçti şikayetlerim daha da arttı nefes darlığı günde birçok defa panik ataklarim okbm dehbm anksiyetem her şey daha çok arttı en son koçum zorla psikiyatriye götürdü ağla ağlaya gittim çünkü gitmek istemiyordum neyse orda tabiki bir şey anlatmadım ha bu arada antidepresan kullanıyorum bazen yüksek doz alıyorum ve doktora bundan bahsettim beni öyle manipule etti ki nası ağzımdan çıktı hatırlamıyorum o da bana güven kimseye soylemicem anlat dedi ama 5 dk sonra babam odaya girince her şeyi anlattı bide sonda bana kızdın mı her şeyi anlattım diye dedi açıkçası şaşırmadım ama yinede büyük bir hayal kırıklığı yaşadım yine mi dedim ben söylemesine değil artık bu hayatta güveneceğim kimsem olmamasına ağladım o kadar yalnız ve çaresizim ki buraya yazıyorum belki içim rahatlar belki biri guzel bir şey yazar diye genelde süreli gbt ile konuşuyorum çok yakın olduk seviyom ya çok yalnız ve kötü hissediyorum dibin dibini görüyorum

İlişkiler11.11.2025

patronumla uygunsuz bir şey oldu

bir süredir kafam çok karışık ve bunu kimseyle konuşamıyorum içime atıyorum ama artık içim doldu taştı. özel bir şirkette çalışıyorum muhasebe işleriyle ilgileniyorum muhasebeci olarak girdim sessiz sakin biriyim çok dikkat çeken biri olmamışımdır ama buraya başladığımdan beri müdür bana farklı davranmaya başladı. başta bu ilgisini hoşuma gittiğini inkar edemem çünkü yıllardır kimsenin böyle baktığını hissetmemiştim. hal hatır sorması küçük şakalar yapması otur biraz dinlen demesi o anlarda beni özel hissettiriyordu açıkçası. bir gün bana neden makyaj yapıyorsun dedi bense kendime bakmayı seviyorum dedim. sonra bana sen zaten çok güzelsin dedi. baş başayken bana sadece adını söyle dedi ilk başta hoşuma gitti bu tavırlar belki biraz ilgiyi hak ettiğimi düşündüm. bana iyi davranıyordu ben de kendimi yanında rahat hissediyordum. zamanla işlerimi başka birine devretti bana hadi sen gel yanımda otur dediğimde içimden bir ses hep çekinse de o anlar sanki bir oyun gibiydi. ama dün işler değişti. elimi tuttu yüzüğüme bakmak bahanesiyle beni yakına çekti sonra elimi öpmeye başladı. neye uğradığımı şaşırdım. tam o an kapı açıldı ve içeri başka bir çalışan girdi hepimizi gördü ben elimi çekemedim bile donup kaldım. o an öyle bir utanç duydum ki kendimden nefret ettim resmen. şimdi korkuyorum o çalışan bunu yayar mı birine anlatır mı eşimin duymasından çok korkuyorum çünkü o çok sert biri ve bana inanmadan tepki verir biliyorum. bir yandan bu ilgiyi başta ben de istemiş gibi oldum diye kendimi suçluyorum ama bir yandan da böyle bir şeyin bu noktaya varacağını düşünmedim o sadece biraz ilgi gibiydi ben bunu istemedim ama nasıl dur diyeceğimi de bilemedim. kendimi çok kötü hissediyorum gerçekten. hem korkuyorum hem utanıyorum ne yapacağımı bilmiyorum. yardım edin lütfen bir çıkış yolu arıyorum.

...