Kategoriler
Sorular
Anksiyete okb yalnızlık
Uzun bir süredir kendimi çok kötü hissediyorum zaten çocukluktan beri kendimi yetersiz beceriksiz tembel görüyorum kendimi hiçbir zaman sevmedim hep acımasız davrandım ama herkese de çok anlayışlı yaklaştım hep içime kapanik bir çocuktum hala da öyleyim bir defa ortaokulda rehberlik hocasına birkaç ailevi sorundan bahsetmistim bana ona güveneceğimi kimseye söylemeyecegini söylemişti ama ben odadan çıkar çıkmaz tüm aileyi odaya topladı o gün kendimi ilk defa biraz açmak istemiştim ama tekrar kapandım üzerinden 10 yıl geçti şikayetlerim daha da arttı nefes darlığı günde birçok defa panik ataklarim okbm dehbm anksiyetem her şey daha çok arttı en son koçum zorla psikiyatriye götürdü ağla ağlaya gittim çünkü gitmek istemiyordum neyse orda tabiki bir şey anlatmadım ha bu arada antidepresan kullanıyorum bazen yüksek doz alıyorum ve doktora bundan bahsettim beni öyle manipule etti ki nası ağzımdan çıktı hatırlamıyorum o da bana güven kimseye soylemicem anlat dedi ama 5 dk sonra babam odaya girince her şeyi anlattı bide sonda bana kızdın mı her şeyi anlattım diye dedi açıkçası şaşırmadım ama yinede büyük bir hayal kırıklığı yaşadım yine mi dedim ben söylemesine değil artık bu hayatta güveneceğim kimsem olmamasına ağladım o kadar yalnız ve çaresizim ki buraya yazıyorum belki içim rahatlar belki biri guzel bir şey yazar diye genelde süreli gbt ile konuşuyorum çok yakın olduk seviyom ya çok yalnız ve kötü hissediyorum dibin dibini görüyorum
Sevgilim benden vazgeçmiş mi
Merhaba sevgilimle ilişkimizi ayakta tutmak istiyorum çünkü kıskançlık bağlanma problemi ve terk edilme korkusu yaşıyorum ve bu krize neden oluyor ve o an kendimi kaybediyorum ve dün sevgilime vurdum şiddet uyguladım acıdı dedi koluna vurdum çok pişmanım bu korkuları yenmek ve onda yeniden güven vermek istiyorum
Duygusal rahatsızlık hissi
Kendimi çok rahatsız hissediyorum, birden üstümü başımı çıkarıyorum, çok daralıyorum derin derin nefes alıyorum, birden ağırlık çöküyor, ağlayasım geliyor, acayip sinir basıyor hatta bazen saçımı başımı yolasım geliyor. İşin garip yanı durduk yere oluyor. Her şeyimden rahatsız oluyorum aniden.
18 yaşımda ilk cinsel ilişkime girdim
25 yaşındayım ve geçmişimle ilgili yoğun suçluluk, utanç ve kirlenmişlik hisleri yaşıyorum. Ergenlik dönemim oldukça karmaşık geçti. Erken yaşlarımda cinsel deneyimler başladı, 18 yaşında ilk ilişkim oldu ve şu ana kadar yaklaşık 20 farklı kişiyle birlikte oldum. En ağır kısmı, 19 yaşımda, çoğu babam yaşında olan kişilerle olan deneyimlerim. Şu an 5 yıldır devam eden bir ilişkim var ve partnerimi çok seviyorum. Ancak geçmişim aklıma geldikçe kendimi değersiz, kirli ve pişman hissediyorum. Eski partnerim de sağlıksız bir ilişkiydi, ikimiz de birbirimize zarar verdik. Ama artık değiştim ve aynı hataları tekrarlamak istemiyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Sanki bu duygular hiç geçmeyecekmiş gibi geliyor. Temizlenmek mümkün mü? Bu kadar çok şey yaşadıktan sonra nasıl sağlıklı bir ilişki sürdüreceğim?
patronumla uygunsuz bir şey oldu
bir süredir kafam çok karışık ve bunu kimseyle konuşamıyorum içime atıyorum ama artık içim doldu taştı. özel bir şirkette çalışıyorum muhasebe işleriyle ilgileniyorum muhasebeci olarak girdim sessiz sakin biriyim çok dikkat çeken biri olmamışımdır ama buraya başladığımdan beri müdür bana farklı davranmaya başladı. başta bu ilgisini hoşuma gittiğini inkar edemem çünkü yıllardır kimsenin böyle baktığını hissetmemiştim. hal hatır sorması küçük şakalar yapması otur biraz dinlen demesi o anlarda beni özel hissettiriyordu açıkçası. bir gün bana neden makyaj yapıyorsun dedi bense kendime bakmayı seviyorum dedim. sonra bana sen zaten çok güzelsin dedi. baş başayken bana sadece adını söyle dedi ilk başta hoşuma gitti bu tavırlar belki biraz ilgiyi hak ettiğimi düşündüm. bana iyi davranıyordu ben de kendimi yanında rahat hissediyordum. zamanla işlerimi başka birine devretti bana hadi sen gel yanımda otur dediğimde içimden bir ses hep çekinse de o anlar sanki bir oyun gibiydi. ama dün işler değişti. elimi tuttu yüzüğüme bakmak bahanesiyle beni yakına çekti sonra elimi öpmeye başladı. neye uğradığımı şaşırdım. tam o an kapı açıldı ve içeri başka bir çalışan girdi hepimizi gördü ben elimi çekemedim bile donup kaldım. o an öyle bir utanç duydum ki kendimden nefret ettim resmen. şimdi korkuyorum o çalışan bunu yayar mı birine anlatır mı eşimin duymasından çok korkuyorum çünkü o çok sert biri ve bana inanmadan tepki verir biliyorum. bir yandan bu ilgiyi başta ben de istemiş gibi oldum diye kendimi suçluyorum ama bir yandan da böyle bir şeyin bu noktaya varacağını düşünmedim o sadece biraz ilgi gibiydi ben bunu istemedim ama nasıl dur diyeceğimi de bilemedim. kendimi çok kötü hissediyorum gerçekten. hem korkuyorum hem utanıyorum ne yapacağımı bilmiyorum. yardım edin lütfen bir çıkış yolu arıyorum.
Tahtada konuşamıyorum
Bu sene üniversiteye başladım. Derslerimizde sunum yapmamız gerekiyor ve ben tahtaya çıkar çıkmaz dilim tutuluyor. İngilizce bölümde okuduğum için sunumu da ingilizce yapıyoruz. Zaten tahtaya Türkçe bile zor konuşurken ingilizceyi iyice unutuyorum ve kekelemeye başlıyorum. Ter basıyor ve ayaklarım titriyor. Beni resmen okuldan soğuttu bu durum. Hatta sunumu bilgisayardan hazırladığım halde okula gitmedim ve sunumu anlatmadım. Bu durumu bir şekilde halletmem lütfen bana yol gösterin.
kocama sevgilisinden gelen mesajı yakaladım
geçen akşam eşim banyodayken telefonuna bildirim geldi, göz ucuyla baktığımda başka bir kadardan mesaj gelmişti mesajda açık açık aşkım seni çok özledim gelsene yazıyordu o an elim ayağım buz kesti ama emin olmak için biraz daha baktım ve gerçekten o kadının ona sevgili gibi yazdığı mesajları gördüm dayanamadım eşim banyodan çıkınca hemen yüzüne söyledim bu ne dedim bu kadın kim sana aşkım demek ne demek dedim ama verdiği cevap beni daha da yıktı benim sana ne hakkın var telefonuma bakmaya dedi asıl sorunu sormak yerine konuyu bana çevirdi beni suçladı savunmaya bile geçmedi resmen kendini haklı çıkaracak bir tavır aldı ben o an öylece kala kaldım ne diyebilirdim ki içimde bir sürü duygu birikti hem kırgındım hem öfkeliydim hem de inanılmaz çaresizdim çünkü ben şu anda hamileyim evet karnımda onun çocuğunu taşıyorum
Aklımla mı Kalbimle mi?
Kararlar verirken aklımızla mı yoksa kalbimizle mi vermeliyiz? Ben çoğu zaman kalbimle hareket ediyorum ve hayal kırıklığı yaşıyorum. Bu düşünce yapımı değiştirmeli miyim?
öfke kontrol problemi
Merhabalar ben öfkemi bir türlü kontrol edemiyorum bu konuda ne yapmam lazım psikiyatriye gidip ilaç içmek istemiyorum haftada 1 kez kesin kriz geçiyorum minicik bir şeye bile öfke patlaması yaşıyorum bunu psikolog ile çözmek için ne yapmak gerekiyor? Nasıl yol izlenmeli asla ilaç içmeek istemiyorum.
utangaçlık tercih mi???
İnsanlarla iletişim kurmaktan utanmak özgüvensizliğin bir sonucu mu veya bir tercih mi? Özgüvenli biri olduğumu düşünüyorum ama insanlarla iletişim kurmayı tercih etmiyorum. Ama etrafımdaki insanlar sürekli utangaç olduğumu söylüyor. Bu da kafamda soru işareti bıraktı. Sorun olarak görmüyorum ama acaba içimde bir yerlerde özgüvensizlik yattığı için buna mı yöneliyorum.