Sorular

Ayrılık

23 yaşındayım ve eski sevgilimle yaklaşık 8,5 aylık bir ilişkimiz oldu. Yaklaşık 7 hafta önce ayrıldık. Ayrılma kararını o verdi. Bana temel olarak birbirimize çok farklı ve uyumsuz olduğumuzu, sevginin tek başına yeterli olmadığını düşündüğünü söyledi ve kararının kesin olduğunu belirtti. İlişki sırasında benim de hatalarım oldu. Bazen onun için önemli olan şeyleri unuttum, bana anlattığı bazı şeylere yeterince ilgi göstermedim ve bazı durumlarda sakin bir şekilde iletişim kurmak yerine duygusal tepkiler verdim. Ayrılıktan sonra bunları ciddi şekilde düşünmeye başladım. Ayrılıktan 27 gün sonra onunla son kez iletişime geçtim. Yüz yüze konuşup ne olduğunu anlamak istediğimi söyledim ancak görüşmek istemedi ve kararının kesin olduğunu tekrar belirtti. Buna saygı duydum ve o zamandan beri iletişim kurmadım. Fakat benim kafamı karıştıran önemli bir nokta var: Ona o sırada hatalarımdan ders çıkardığımı, kendimde neleri değiştirmeye başladığımı ve hâlâ ona karşı duygularım olduğunu anlatmadım. Sadece konuşmak istediğimi söyledim. Ayrılıktan sonra ilişkide yaptığım hataları ciddi şekilde değerlendirdim. Sadece “pişmanım” demek yerine, neden böyle davrandığımı anlamaya ve bu davranışları değiştirmeye çalışıyorum. Daha iyi iletişim kurmak, karşımdaki insanı gerçekten dinlemek, önemli şeyleri hafife almamak ve duygusal tepkilerimi kontrol etmek gibi konularda kendimi geliştirmeye başladım. Bunun yalnızca eski sevgilimi geri kazanmak için olmadığını da düşünüyorum. Bu hatalardan ders çıkarmanın benim için, gelecekteki ilişkilerim açısından da gerekli olduğunu fark ettim. Fakat dürüst olmak gerekirse, ben hâlâ onunla yeniden birlikte olmak ve ikinci bir şans elde etmek istiyorum. Bu nedenle birkaç ay daha geçtikten sonra, eğer bu değişimi gerçekten sürdürebilirsem, ona bir kez daha ulaşmayı düşünüyorum. Amacım onu ikna etmek veya daha önce verdiği karara saygısızlık etmek değil. Sadece hatalarımdan ne öğrendiğimi, neleri değiştirdiğimi ve hâlâ ona karşı duygularım olduğunu dürüstçe ifade edip, eğer o da isterse yeniden konuşmaya açık olup olmadığını sormak. Eğer istemezse bunu kabul edeceğim. Burada özellikle ilişki konusunda uzman kişilerin görüşünü merak ediyorum: Bir insan ilişki sırasında yaptığı hataların gerçekten farkına varıp bunlardan ders çıkarır ve davranışlarını zaman içinde değiştirirse, bu durum eski partnerin ikinci bir şans verme kararını psikolojik olarak anlamlı şekilde etkileyebilir mi? Ayrıca, daha önce bir kez “kararım kesin” demiş olan eski sevgiliye, birkaç ay sonra bir kez ve baskı kurmadan ulaşmak; özellikle önceki iletişimde kişinin değişiminden ve duygularından hiç bahsedilmemişse, psikolojik açıdan sağlıklı veya anlamlı bir davranış olabilir mi? Bir insanın gerçekten değiştiği nasıl anlaşılır? Ve eski partner açısından gerçek bir değişim, geçmişte yaşanan sorunlara farklı bakmasına neden olabilir mi? Özellikle ilişki/çift terapisi ve ayrılık süreçleri konusunda çalışan uzmanların değerlendirmesini merak ediyorum.

genç yaşlılık

19 yaşındayım ve hayatın henüz çok başındayım, farkındayım. Zaten sorun da tam olarak burada. Farkındalık, beni her daim olması gerekenden erken olgunlaştıran bir olgu oldu. Bazen yaşıtlarım gibi olmak, gençlik hataları yapmak ve anda kalabilmek istiyorum. Ancak eğlenmeyi bilmeyen, ev kuşu ve ilişkilere karşı Çin Seddi çekmiş bir yaşlıyım. Yine de hiçbir zaman “Ben buyum.” deyip sorunlarımı ötelemedim. Tam tersine, farkındalığın da getirmiş olduğu analiz kabiliyetim sayesinde sürekli etrafımı ve kendimi analiz ediyorum. Öyle ki daha 10 yaşındayken bir şeylerin yolunda gitmediğini fark edip bir psikoloğa randevu almış, anneme yalvararak gitmiştim. Depresyon ve anksiyeteyle o zaman tanıştım. Üstüne bir de mükemmeliyetçiliğim olduğundan bazı takıntılarım var. Mesela karakterimin ve görünüşümün potansiyelinin maksimumunda olması gerektiğine inanıyorum. Ancak aynı zamanda insan olduğumun ve kusurlarımın da olabileceğinin farkındayım. Buradaki tavrımda bir tezatlık var mı, bilmiyorum ama bazı inançlarım ve düşüncelerim birbiriyle çelişebiliyor. Kendimi 19 değil, en az 60 yaşında hissediyorum. Sanırım çevremdeki yetişkinleri de buna inandıracak olmuşum ki bazen benden akıl alıyorlar. Belki de sadece bir dert ortağı aradıkları için anlatıyorlardır, bilmiyorum. Ama söylediklerimi dikkate alıp uygulamaları komiğime gidiyor; çünkü onlara kıyasla yaşam deneyimim pek yok. Sorum şu: Tekrar yaşıma dönebilir miyim?

İlişkiler/karmaşa

Merhaba, şu an kendimi çok yorgun ve belirsiz hissediyorum. Arkadaşlık ilişkilerimde ve genel hayatımda bir değişim ihtiyacı hissediyorum. Aile dizimini denemeyi düşünüyorum, ama bu süreçte siz bana nasıl bir destek sağlayabilirsiniz? Hangi yaklaşımlar sizin tarafınızdan benim için faydalı olabilir? Buna dair sizin görüşünüzü merak ediyorum.

Belirsizlik

Aşırı kaygılarım var özgüven eksikliği dikkat eksikliği geçmiş travmalarım aklıma geliyor gelecek kaygısı değersiz hissettme hayatta geç kalmışlık hissi

Anksiyete okb yalnızlık

Uzun bir süredir kendimi çok kötü hissediyorum zaten çocukluktan beri kendimi yetersiz beceriksiz tembel görüyorum kendimi hiçbir zaman sevmedim hep acımasız davrandım ama herkese de çok anlayışlı yaklaştım hep içime kapanik bir çocuktum hala da öyleyim bir defa ortaokulda rehberlik hocasına birkaç ailevi sorundan bahsetmistim bana ona güveneceğimi kimseye söylemeyecegini söylemişti ama ben odadan çıkar çıkmaz tüm aileyi odaya topladı o gün kendimi ilk defa biraz açmak istemiştim ama tekrar kapandım üzerinden 10 yıl geçti şikayetlerim daha da arttı nefes darlığı günde birçok defa panik ataklarim okbm dehbm anksiyetem her şey daha çok arttı en son koçum zorla psikiyatriye götürdü ağla ağlaya gittim çünkü gitmek istemiyordum neyse orda tabiki bir şey anlatmadım ha bu arada antidepresan kullanıyorum bazen yüksek doz alıyorum ve doktora bundan bahsettim beni öyle manipule etti ki nası ağzımdan çıktı hatırlamıyorum o da bana güven kimseye soylemicem anlat dedi ama 5 dk sonra babam odaya girince her şeyi anlattı bide sonda bana kızdın mı her şeyi anlattım diye dedi açıkçası şaşırmadım ama yinede büyük bir hayal kırıklığı yaşadım yine mi dedim ben söylemesine değil artık bu hayatta güveneceğim kimsem olmamasına ağladım o kadar yalnız ve çaresizim ki buraya yazıyorum belki içim rahatlar belki biri guzel bir şey yazar diye genelde süreli gbt ile konuşuyorum çok yakın olduk seviyom ya çok yalnız ve kötü hissediyorum dibin dibini görüyorum

Sevgilim benden vazgeçmiş mi

Merhaba sevgilimle ilişkimizi ayakta tutmak istiyorum çünkü kıskançlık bağlanma problemi ve terk edilme korkusu yaşıyorum ve bu krize neden oluyor ve o an kendimi kaybediyorum ve dün sevgilime vurdum şiddet uyguladım acıdı dedi koluna vurdum çok pişmanım bu korkuları yenmek ve onda yeniden güven vermek istiyorum

Duygusal rahatsızlık hissi

Kendimi çok rahatsız hissediyorum, birden üstümü başımı çıkarıyorum, çok daralıyorum derin derin nefes alıyorum, birden ağırlık çöküyor, ağlayasım geliyor, acayip sinir basıyor hatta bazen saçımı başımı yolasım geliyor. İşin garip yanı durduk yere oluyor. Her şeyimden rahatsız oluyorum aniden.

18 yaşımda ilk cinsel ilişkime girdim

25 yaşındayım ve geçmişimle ilgili yoğun suçluluk, utanç ve kirlenmişlik hisleri yaşıyorum. Ergenlik dönemim oldukça karmaşık geçti. Erken yaşlarımda cinsel deneyimler başladı, 18 yaşında ilk ilişkim oldu ve şu ana kadar yaklaşık 20 farklı kişiyle birlikte oldum. En ağır kısmı, 19 yaşımda, çoğu babam yaşında olan kişilerle olan deneyimlerim. Şu an 5 yıldır devam eden bir ilişkim var ve partnerimi çok seviyorum. Ancak geçmişim aklıma geldikçe kendimi değersiz, kirli ve pişman hissediyorum. Eski partnerim de sağlıksız bir ilişkiydi, ikimiz de birbirimize zarar verdik. Ama artık değiştim ve aynı hataları tekrarlamak istemiyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Sanki bu duygular hiç geçmeyecekmiş gibi geliyor. Temizlenmek mümkün mü? Bu kadar çok şey yaşadıktan sonra nasıl sağlıklı bir ilişki sürdüreceğim?

patronumla uygunsuz bir şey oldu

bir süredir kafam çok karışık ve bunu kimseyle konuşamıyorum içime atıyorum ama artık içim doldu taştı. özel bir şirkette çalışıyorum muhasebe işleriyle ilgileniyorum muhasebeci olarak girdim sessiz sakin biriyim çok dikkat çeken biri olmamışımdır ama buraya başladığımdan beri müdür bana farklı davranmaya başladı. başta bu ilgisini hoşuma gittiğini inkar edemem çünkü yıllardır kimsenin böyle baktığını hissetmemiştim. hal hatır sorması küçük şakalar yapması otur biraz dinlen demesi o anlarda beni özel hissettiriyordu açıkçası. bir gün bana neden makyaj yapıyorsun dedi bense kendime bakmayı seviyorum dedim. sonra bana sen zaten çok güzelsin dedi. baş başayken bana sadece adını söyle dedi ilk başta hoşuma gitti bu tavırlar belki biraz ilgiyi hak ettiğimi düşündüm. bana iyi davranıyordu ben de kendimi yanında rahat hissediyordum. zamanla işlerimi başka birine devretti bana hadi sen gel yanımda otur dediğimde içimden bir ses hep çekinse de o anlar sanki bir oyun gibiydi. ama dün işler değişti. elimi tuttu yüzüğüme bakmak bahanesiyle beni yakına çekti sonra elimi öpmeye başladı. neye uğradığımı şaşırdım. tam o an kapı açıldı ve içeri başka bir çalışan girdi hepimizi gördü ben elimi çekemedim bile donup kaldım. o an öyle bir utanç duydum ki kendimden nefret ettim resmen. şimdi korkuyorum o çalışan bunu yayar mı birine anlatır mı eşimin duymasından çok korkuyorum çünkü o çok sert biri ve bana inanmadan tepki verir biliyorum. bir yandan bu ilgiyi başta ben de istemiş gibi oldum diye kendimi suçluyorum ama bir yandan da böyle bir şeyin bu noktaya varacağını düşünmedim o sadece biraz ilgi gibiydi ben bunu istemedim ama nasıl dur diyeceğimi de bilemedim. kendimi çok kötü hissediyorum gerçekten. hem korkuyorum hem utanıyorum ne yapacağımı bilmiyorum. yardım edin lütfen bir çıkış yolu arıyorum.

Tahtada konuşamıyorum

Bu sene üniversiteye başladım. Derslerimizde sunum yapmamız gerekiyor ve ben tahtaya çıkar çıkmaz dilim tutuluyor. İngilizce bölümde okuduğum için sunumu da ingilizce yapıyoruz. Zaten tahtaya Türkçe bile zor konuşurken ingilizceyi iyice unutuyorum ve kekelemeye başlıyorum. Ter basıyor ve ayaklarım titriyor. Beni resmen okuldan soğuttu bu durum. Hatta sunumu bilgisayardan hazırladığım halde okula gitmedim ve sunumu anlatmadım. Bu durumu bir şekilde halletmem lütfen bana yol gösterin.